دیدار با یار دیدار با یار دیدار صمیمانه با پدر قهرمان جهان و المپیک؛ روایت یک دیدار از جنس خاطره و محبت گاهی یک دیدار، فقط عیادت نیست؛ بازگشت به روزهایی است که هنوز عطر جوانمردی و پهلوانی در خاطرهها جاری است. روزهایی که قهرمانان، با تلاش و غیرت، نام ایران را در بلندترین سکوهای جهان فریاد میزدند و خانوادههایی، بی هیاهو، پشتوانه این افتخارآفرینیها بودند. در روز ۳۰ مرداد ۱۴۰۵، جمعی از مسئولان و پیشکسوتان وزنهبرداری استان تهران، با حضور در منزل آقای ولی الله فلاحتینژاد، پدر مرحوم علی فلاحتینژاد، قهرمان نامآشنای جهان و المپیک، به دیدار و عیادت ایشان رفتند؛ دیداری سرشار از محبت، خاطره و احترام. استاد محمد دربهشتی، رئیس کمیته پیشکسوتان استان ، علیرضا کردی، رئیس هیأت وزنهبرداری استان تهران دکتر جعفر صابری موسس خبری آشتی و جمعی از پیشکسوتان و چهرههای قدیمی وزنهبرداری، در این دیدار حضور داشتند و ضمن احوالپرسی و آرزوی سلامتی برای آقای فلاحتینژاد، ساعاتی را در کنار ایشان و خانواده محترمشان به گفت و گو و مرور خاطرات گذشته سپری کردند. در این میان، حضور عبدالله فلاحتینژاد، برادر ولی الله فلاحتینژاد و از قهرمانان و مدیران با سابقه وزنهبرداری کشور که سالها ریاست هیأت وزنهبرداری استان تهران را برعهده داشته است، حال و هوای این دیدار را صمیمیتر کرد. سخن از گذشته که به میان آمد، خاطرات سالهای پرافتخار دو برادر، ولیالله و عبدالله فلاحتینژاد، جان گرفت؛ خاطراتی از روزهایی که سالنهای وزنهبرداری شاهد تلاش و عرق ریختن مردانی بود که برای افتخار ایران میجنگیدند. خاطراتی که در میان لبخندها و گاه بغضهای پنهان، دو باره زنده شد و نام علی نیز بیش از همیشه در این خانه طنینانداز شد. علی فلاحتینژاد تنها یک قهرمان نبود؛ او فرزند این خانه و دلخوشی پدری بود که سالها افتخار فرزندش را با تمام وجود لمس کرد. قهرمانی که روزی پرچم ایران را در میادین بزرگ جهانی به اهتزاز درآورد و امروز یاد و نامش، همچنان در دل خانواده و جامعه وزنهبرداری زنده است. چه زیباست که در روزگار فراموشی، هنوز کسانی هستند که به یاد پیشکسوتان و خانواده قهرمانان میروند؛ دست محبت بر شانهای میگذارند، احوالی میپرسند و با مرور خاطرات، به آنان یاد آوری میکنند که زحمات و افتخاراتشان هرگز از یاد نخواهد رفت. در پایان، ضمن آرزوی سلامتی و بهبودی برای آقای ولی الله فلاحتینژاد، جا دارد از جناب آقای جمشید جندقی که با دغدغهمندی و محبت، بانی این گردهمایی و دیدار صمیمانه شدند، صمیمانه تقدیر و تشکر کنیم؛ اقدامی ارزشمند که بار دیگر نشان داد در فرهنگ پهلوانی، یاد کردن از پیشکسوتان و دلجویی از خانواده قهرمانان، خود بزرگترین مدال انسانیت است. باشد که این رسم نیکو، همچنان در جامعه ورزش ادامه داشته باشد و هیچ پیشکسوتی احساس نکند که سالهای افتخار و زحماتش به دست فراموشی سپرده شده است. با سپاس از طرف جمعی از پیشکسوتان وزنه برداری استان تهران برای دیدن گزارش کامل کافیست همینجا کلید کنید
