هانیبال الخاص

هانیبال الخاص عالیجناب

۲۶خرداد ماه زادروز جاودانه یاد :

هانیبال الخاص عالیجناب نسل هزاره سوم متولد ۲۶خرداد ماه ۱۳۰۹ کرمانشاه پرواز ابدی ۲۳شهریور۱۳۸۹آمریکابه دعوت اینجانب از استاد هانیبال الخاص در نخستین همایش و جشنواره انجمن هنرمندان خودآموخته ایران که حضور ارجمندش نقطه عطف عزیمتی ماندگارشد برای اعتلای انجمن تا در بافتاری نوین به جانب کمال آنهم به عالی ترین وجه ممکن ،نائل گردد .مانا یاد الخاص نقاشی را از خردسالی شروع کرد و برای مجلات فکاهی مانند توفیق کاریکاتور می‌کشید. بعدها به‌ کلاس جعفر پتگر رفت تا نقاشی را جدی‌تر دنبال کند.در همین کلاسها، به پرتره تمایل نشان داد ولی در طول این سالها به‌عنوان نقاشی فیگوراتیو شناخته شد که تصویر انسان، چهره انسان و اندام انسان دلمشغولی‌اش بود.وی با سانسور مخالف بود و پیش از انقلاب برای دفاع از آزادی نشر و بیان به‌عنوان شاعری آشوری به عضویت “کانون نویسندگان ایران” در آمد.او در آن سالها جلال‌ آل‌احمد، غلامحسین ساعدی، نادر نادرپور، سیروس طاهباز، جمال میرصادقی، محمد قاضی، رضا براهنی و محمود اعتماد‌زاده دوستی و معاشرت داشت.علاوه بر هنر نقاشی که دلمشغولی اصلی‌اش بود، به‌شعر هم عشق می‌ورزید و اشعاری از نیمایوشیج، ایرج‌میرزا، میرزاده عشقی، پروین اعتصامی و غزلهای حافظ را با حفظ وزن و قافیه و معنی به‌زبان آشوری برگرداند.وی از نقاشان نوگرای معاصر ایران بود که بیش از ۳۵ سال از زندگی را در آموزش سپری کرد اما همواره نقاشی بر کارهای دیگرش سایه افکنده بود.در هنرستان پسران، دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران، دانشکده مانتی سلو ایالت ایلینوی آمریکا و دانشگاه آزاد تدریس کرد، اما به‌گفته خودش نه حقوق بازنشستگی می‌گرفت و نه بیمه پزشکی داشت.آثار این نقاش نوگرای معاصر در بیشتر از یکصد نمایشگاه انفرادی و بیش از دویست نمایشگاه گروهی در ایران و اروپا و آمریکا و کانادا به نمایش در آمد.او چهار کتاب آموزش هنر تالیف کرد و برای ده‌ها کتاب طرح روی جلد کشید. وی عضو دوره‌های مختلف دوسالانه نقاشی معاصر ایران در دهه ۳۰ و ۴۰ بود و مدت دوسال گالری” گیل گمش” را که از اولین گالری های معاصر ایران بود، اداره کرد.بی تردید :*استادهانیبال الخاص : آن آموزگار مهین مایه و برین پایه و بسیاری دیگراز فرهیخته گان مهین میهن ایران زمین همچون او شروع آغازی تاریخمند برای ادامه مسیر ما بودندکه مفهوم دیگری از برهان عشق به انسان را بمعنای زیباشناختی آن ،نقش خاطره زدند.راهش بپاید.ارادتمند علی عزتی ۱۴۰۵/۰۳/۲۶

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

همچنین ببینید
بستن
دکمه بازگشت به بالا